روز و
ساعت مانده تا اختتامیه پویش
انّا علی العهد
قدمهایم سنگین نیست
اما دلم پر از بغض است
میدوم در جادهای که نه انتهایی دارد
نه پایانی.
هوای کربلا در ریههایم جاریست
بوی خاک، بوی باران، بوی اشک،
و صدای دعایی که از هزاران لب جاریست.
میان جمعیت گم میشوم
اما دلم تنها نیست،
همنفس با هزاران دلِ عاشق،
در سکوتی پر از ناله و امید.
چشمهایم را میبندم
و به یاد میآورم غروب کربلا را
که خورشید، خون حسین را رنگ زد.
هر گام، حرفی است از وفا
هر نفس، قصهای است از صبر
و من میروم،
با دلی سبک و بارانی،
تا برسد به حرم امنِ جانم.