از نجف تا کربـلا پای پیاده می رویم
با همه دلدادگی قلبـی گشاده می رویم
شد برات کربلا امضای عباس و حسین
مابه پابوس علمدارش چه ساده می رویم
کوله باری از غم و حسرت به دوش زائران
از کنار و از میان و طول جاده می رویم
افتخاری شد نصیـب ما که روز اربعین
با امیـد و آرزو عشق و اراده می رویم
کربلا شـد خاطراتش در قلـوب زائـران
ما به سوی شهر خود دارالعباده می رویم
شاعر؛ کربلایی بهروز عبداللهی صدرآبادی
استان فارس، شیراز