روز و
ساعت مانده تا اختتامیه پویش
انّا علی العهد
مصطفی امینی
توی مسیر موبایلم گم شد. اولش ناراحت شدم، چون همه عکسهام رفته بود. ولی بعد از چند ساعت دیدم ذهنم سبکتر شده. به جای عکس گرفتن، با چشم و دل نگاه میکردم. صحنههایی دیدم که هیچ دوربینی نمیتونست ثبت کنه: اشک پیرزن خادم، خنده کودک عراقی، دست پینهبسته مردی که غذا میداد