وقتی به حرمت پا گذاشتم
حیران بودم مات و مبهوت
با نگاهی به ایوان طلایت
با رایحه خوش حرمت
چنان سرخوش گشتم و شاداب
گویی وارد بهشت شدم
حرمت جایست که مرا از فرش تا عرش می برد
گویی در آسمان روی ابرها راه می روم
آرام و سبک بال
آزاد و رها …
بی خیال غصه ها
به دور از هیاهوی دنیا
مگر بهشت ، جایی نیست که آرامش و حس رضایت باشد
حرمت ، ای امام اول
ای مومنان را امیر
صاحب روز غدیر
پدر امت
بهشت است.
#آمنه_خضری_نژاد