از اشکِ خیمهها
یا لَیْتَنا کُنا مَعَک
موج برمیدارد
و بر نیل
نوای نِی سَر میدهد
هر بار تاریخ
با سورهای از تو آغاز میشود
و هفتاد و دو آیه سُرخ
ای تجلی حق در نواویس
آنگاه که
خیمه خیمه عطش
میرفت بَر سَرِ نیزهها
در حنجرهی صحرا
قلم شدند زخمها
و بَر گهوارهی خالی
نوشتند
حَی علی العَزا
حَی علی البُکإ
راضیه کنعانی
فارس